I am HOME!!!!

Thanks Ghostwriter (wasn’t he brilliant during my absence – with his great sense of (British) humour?) for keeping my friends and relatives informed. I can now give them the details myself because we are HOME!!!!

Just flew in from rainy Oslo, after a terrible first class trainride in an overpopulated Holland. Miss Norway already and wonder, why am I HOME?

Will give you the details later. And the latest photo’s of course – of sunny Norway and Oslo mostly -;)

It was quite a trip back home but we made it all in one day and I feel like having a cultural Jetleg. This country is shockingly flat, my freezer completely empty and yes, the only people you can actually HEAR are the Dutch – what a noise!

Time for some take-away-Chinese…. O no… The Chrystler has an empty battery… need to call my friends the ANWB again. This time I am HOME so they will help me within 60 minutes!

Chantal

No more Waiting for the ANWB… just two BIG suitcases needed to pack everything into and off to the Airport.

Je kan lang wachten op de ANWB!

Lekker gevoel toch! 10 dagen wachten op de ANWB. Dat betekend 10 dagen niet kunnen werken. 10 dagen niets kunnen…

Alleen “sorry”  zegt de ANWB.

Zij moeten maar nog 3 dagen wachten op de onderdelen. Het adres in Noorwegen op  schrijven schijnt moielijker te zijn als je denkt. Al herhaalt zij hem  4 keer.

Het is vandaag een regen dag in Noorwegen berichten zij. Nu ook in de Caravan.

6 dagen wachten op de ANWB in Noorwegen

Groetjes, GhostWriter

ANWB waar is Noorwegen?

Zij wacht op de ANWB in Noorwegen… maar de ANWB is de adres kwijt. 5 Dagen wacht zij al!

Zij belt nog even—weer 5 minuten door de keuze menus en dan moet zij nog 10 minuten wachten. “Sorry” zegt de ANWB. Maar… naar welke adres moeten we de onderdelen toe! Waar (is) in “Noorwegen”?

Ja, zij wacht nu sinds 5 dagen. En nog steeds niets.

De ANWB is weer “sorry. Het duurt nog een keer 3 dagen om de onderdelen te versturen. Sorry”.

Sorry. ANWB kan haar niet (snel) helpen

Het is moeilijk te werken zonder Internet hier in Noorwegen.

Help waar is Noorwegen?

Groetjes, GhostWriter

You know, that thing between “here” and “there” that would have you see yourself alone, instead of as the bridge between them. That medium between you and the rest of the world that disguises your role in creating it. You know, that veil through which the physical senses must explore your chiseled secrets.

See? Aliens are the least of your worries…

Phone home,
The Universe

But, then again, NordicSummer, one needn’t learn the mysteries of the wind, to sail effortlessly around the world, either.

Actually, you got a pretty good deal.

Land ho,
The Universe

Het begon goed. Sarah telde vanmorgen 8 tunnels. Waaronder de langste van Europa van wel 25 kilometer lang. Met vier keer de gelegenheid om in een helder blauw verlichte ruimte pauze te houden. Het leek wel een touristische grot op die plekken. Dacht ik vorig jaar nog, ik ga niet meer door de Gotharttunnel van Zwitserland naar Italie, dit jaar heb ik meer tunnels gehad dan de rest van mijn leven. In alle maten en stijlen. Omhoogslingerende onverlichte eenbaanstunnels, door boeren uitgegraven onverharde tunnels en nu deze. Dit was een erg luxe tunnel. Brede banen. Nog steeds slechts twee banen. Een heen en een terug. Maar met een dubbele doorgetrokken streep in het midden. En zoals je van Noorwegen kunt verwachten, ik heb geen andere auto gezien. De hele 25 kilometer lang niet.

Na de vele tunnels werd het weer ruig. Boven de boomgrens en vol watervallen, grote rotsblokken en smalle bergweggetjes die nog steeds de naam E16 droegen. Het is dat Oslo nog aangegeven stond. Anders zou ik er aan zijn gaan twijfelen of ik de goede weg wel had. Hij was bovendien weer deels onverhard. Maar wel volledig voorzien van vangrails. Daar ga je wel op letten als de rem de zwakke plek is. Maar veel heb ik tijdens de honderden kilometers van vandaag niet hoeven remmen. Er zit namelijk helemaal geen verkeer op de Noorse wegen. En de cruisecontrol van de 960 remt gelukkig zelf ook.

Even had ik het plan om naar een camping in Vang te gaan bij Blofoten. (Leuk toeval omdat de camping in Gudvangen die wij hadden Vang heet – voor liefhebbers, er is nog een camping 100 meter verder maar deze heeft een minder mooie kijk op het fjorddal) Deze had ik aanvankelijk voor de heenweg als tweede Noorse camping op de planning staan. Tot ik besloot dat ik toch maar eerst richting Fjorden zou rijden. Dat was maar goed ook. Wat een teleurstelling. Snel doorrijden en maar zien waar het schip strand.

De wegen werden langzaam veel beter. De E16 begon zijn naam eer aan te doen. En met de cruise constant op 70 kilometer per uur gleden wij langzaam weer richting zuiden. Het is een genot om zo te rijden. Geen verkeer. Voor Noorwegen goede wegen. En 70 km/uur als pure noodzaak omdat de wegen daarop afgestemd zijn. Anders moet je bij elke bocht flink op de rem -;) Je mag trouwens vaak niet harder. Bijkomend voordeel is dat je als bestuurder nog flink wat ziet. Ik zie er nu al tegenop om straks in Nederland weer 120 te rijden. Heus! Dit is zo ontspannen.

Wat schetste mijn verbazing… ik ontving een sms-berichtje van de vriendelijke monteur die heel Noorwegen voor mij had afgebeld voor een nieuwe vacuumpomp. HIj wenste mij een goede reis en gebood mij voorzichtig te rijden en goed voor mijn dochter en mijzelf te zorgen. Dat maak je in Nederland toch echt niet mee. Het is vooral de combinatie van kneuterigheid van het Noorse en het SMS-je. Het is waar wat ze zeggen. Noorwegen loopt voor het overgrote deel minstens 30 jaar achter. Ik zou zeggen een eeuw. Van alle moderne voorzieningen is hier bar weinig te merken. Winkels liggen vol met bergsportkleding of jaren 30 kleding. Verder is er niks te krijg. Shoppen is er gewoon niet bij. Uiteten ook niet. Het meest moderne ben je zelf. Met soms de internet verbinding. Ja, soms zelfs in een tunnel. Wel een fijn idee gezien de kwaliteit van de tunnels en de lengte.

Het was dan ook gewoon raar om zo’n 50 boven Oslo ineens op een vierbaans weg te belanden. Met middenberm nota bene! En auto’s voor en achter ons. Een rustige dag volgens Nederlandse normen. Maar extreem druk voor de Noorse. Zelfs in het centrum van Oslo en Bergen is het nooit druk.

Rond 2 uur wilde ik een camping opzoeken. Zo’n 30, 40 kilometer boven Oslo. Maar de remmen waren inmiddels erg slecht. De laatste 100 kilometer hebben wij langs meren, fjorddalen en woeste rivieren gereden. Met zo nu en dan een wintercamping erlangs. Net iets lager dan de weg. Maar langs het water. De maat was vol. Plotseling zag ik een kleine afdaling niet meer zitten. De wintercampings waren bovendien erg vol. Waarschijnlijk vooral vaste plaatsen. Eigenlijk snap ik het niet helemaal. In een land waar overal Hytte – hutten – staan. Waarom zou je dan nog je caravan meenemen en deze over de lengte voor een Hytte plaatsen zodat deze als ‘voortent’ dient.

We staan op Utvika in het dorpje krokkleiva. Van hieruit gaat er een bus naar het centrum van Oslo. Na een paar keer overstappen welliswaar. Zweden is nog minstens vier uur rijden. We zijn in ieder geval verzekerd van voedsel mocht de ANWB de auto afvoeren. En we zijn weer in de bewoonde wereld. Urenlang rijden zonder iemand tegen te komen gaat ons hier niet lukken. Dat is lang niet overal het geval. Sarah en ik zijn zelfs wezen uiteten. Daar moet je je niks bij voorstellen. Ik heb een frietje gekregen dat wij klein zouden noemen en een groot bord Griekse salade. Het zou meer dan voldoende zijn voor twee. Wederom wordt er niks aan gastvrijheid gedaan. Het wordt zonder een woord op tafel gezet en ze nemen niet eens de moeite om af te rekenen of wat te drinken aan te bieden. Prijs 150 kronen. Zo’n 19 Euro.

Voor wie het wil weten. Noorwegen is niet duur. Je hebt namelijk weinig kans om geld uit te geven. Zelfs in de grotere supermarkten is de keus erg beperkt. Dus aten we bijna alle dagen wortels. Soms als soep. Soms gekookt. Rauw als salade. En met een gefruit uitje als een begin van wat een nassi had moeten worden. De Indische keuken kennen ze hier echt niet. Sambal, trassie etc. vind je in de winkels niet. Wortels, aardappels, komkommer, aangelengde aardappels (met bloem want dat heb je ineens twee keer zo veel), rijstepap en… gerookte zalm of verse schepgarnalen (geen Iglo zak dus!) uit de diepvries. Dat is lekker op de BBQ! Een camping kost tussen de 150 en 200 kronen. Behalve in de buurt van Oslo. Daar betaal je 250. 100 kronen is ongeveer 12,50 Euro. Dus weinig klagen. tenzij je let op de kwaliteit. De meeste campings hebben twee kleine (hele kleine soms) WC’s en1 of twee douches voor AL hun gasten. Alleen in Gudvangen werden ze schoongehouden. Verder nergens…

Na het eten een dutje gedaan en rustig de ANWB gebeld met de mededeling dat ik in tegenstelling tot het advies van de garage niet verder durf te rijden. Vanaf morgenvroeg 9 uur kan ik een monteur verwachten. Ik ben benieuwd of hij weer zo vriendelijk is. De Noren zijn stil maar altijd vriendelijk. Ze hebben merendeels een vriendelijk gezicht met een haast kinderlijke glimlach die ze vaak verstoppen achter een oerlelijke kabouterbaard. En ja, ze zijn vaak blond…

Vandaag geen foto…